تاثير مديريت صحيح بر موفقيت گروهي / ميعاد عباسي

تولم نيوز: جان وودن مربی افسانه ای بسكتبال کالج ucla فلسفه مربیگری واضح و روشنی داشت، او در نامه ای درست قبل از شروع فصل 1972 فلسفه خودرا با بازیکنانش در میان گذاشت (237:8 1988)

برای دستیابی به حد اعلای موفقیت تیمی، هر فرد باید خود را در حد توان خودش به بهترین شکل آماده سازد و آنگاه استعداد خود را در عمل در خدمت تیم قرار دهد. این کار باید بدون خود خواهی و تفکر دستیابی به افتخار فردی صورت گیرد.

در هر فعالیت گروهی اگر نگران نباشیم چه کسی به افتخار دست می یابد موفقیت های بیشتری به دست خواهد آمد. باید خود را منضبط سازید تا آنچه را که از شما خواسته می شود برای موفقیت تیم انجام دهید. بدون نظارت و رهبری و تلاش همگانی توام با انضباط قدرت تک تک صرف کشمکش بین خودمان می شود و هدر می رود کاری کنید قربانی شکستن از درون نشوید. ممکن است گاهی فکر کنید رفتارهای دوگانه ای دارم و تبعیض قائل می شوم زیرا مطمئنا با همه شما یک رفتار را نخواهم داشت با این وجود سعی می کنم با هر بازیکنی رفتاری داشته باشم که سزاوار آن است این رفتار مبتنی بر قضاوت من و در جهت آن چیزی است که فکر می کنم مسائل تیم در آن نهفته است. می دانم همه تصمیماتم درست نخواهد بود اما سعی خواهم کرد تصمیم های درست و برحق اتخاذ کنم.

وودی همچنین به بازیکنانش یادآوردی می کرد برنده شدن در مرحله بعد از تلاش واقعی است(95:1998)

“سعی کردم بازیکنان را متعاقد سازم زمانی پیروزند که بهترین تلاش خود را به کار گرفته باشند.”

 

به نظر می رسد مدیریت و کار تیمی در جامعه ورزشی امروز نیاز به الگو و تمرین دقیقتری دارد. وقتی بهتر نگاه کنیم می بینیم علت عدم موفقیت در کار تیمی چه ورزشی و چه در سایر فعالیت ها به دلیل این است که هنوز افراد پی به اهمیت واقعی موفقیت های تیمی نبرده اند.

افراد در تیم برای قوی تر شدن تلاش نمی کنند و یا اگر تلاش کرده اند برای دستیابی به اهداف انفرادی خود بوده است. هنوز افراد به اهمیت مدیر یا رهبر تیم و حرف شنوی از او عادت نکرده اند که این می تواند دو دلیل داشته باشد:

باور نداشتن به قابلیت های مدیر

دست کم گرفتن علم و دانش مدیریت و مقایسه آن با قابلیت های فردی

دیگر مسئله ای که در نوع خود قابل توجه است عدم انتخاب صحیح افراد در جایگاه و سطوح مدیریتی و بی توجهی به رزومه و دانش افراد و حتی در برخی مواقع عدم داشتن تخصص مرتبط با موضوع فعالیت است. در سازمان های ورزشی اگر افراد حس کننده مدیر از نظر تفکر ، برنامه ریزی و دانش مدیریتی از آنها پایین تر است تمامی اهدافی که نیازمند کار تیمیست در آن سازمان با شکست مواجه خواهد شد. به این دلیل که دیگر رهبری در آن سازمان وجود نخواهد داشت که توانایی سازماندهی و مدیریت افراد برای  نیل به اهداف اختصاصی آن سازمان را بر عهده داشته باشند. به معنای واقعی در این سازمان ها «مدیریت سایه» شکل خواهد گرفت که این خود بزرگترین آفت برای یک سازمان یا تیم محصوب می شود.

سه سطح مدیریتی در یک سازمان شامل :

مدیریت عالی

مدیریت میانی

مدیریت عملیاتی

مدیران عالی و میانی که در سطوح بالای مدیریت قراردارند باید تمهیداتی ویژه را در  جهت نظارت بر  اجرای صحیح مقررات و همچنین انتخاب افراد فنی در سطح عملیاتی در نظر بگیرند.

ثابت شده است که اگر در یک سازمان یا تیم افراد با توجه به توانایی ها و توانمندی های تخصصی انتخاب شوند موفقیت در کار ها برای آن سازمان راحت الوصول تر خواهد بود که این امر خود نیز نیازمند آموزش همگانی در زمینه های مختلف و بازنگری در شیوه انتخاب مدیران میانی و عملیاتی دارد. افراد باید با آموزش و الگو گرفتن از مدل ها و شیوه های تیمی موفق برای نیل اهداف تلاش  کنند. فارغ از از کسب نتیجه حاصل، تلاش افراد داری اهمیت باشد نه نتیجه.

میعاد عباسی مردخه / مدیرعامل و مربی ورزشی باشگاه علم و ورزش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *